| Beginblad | |
| Koepel | |
|
Het hoogste punt van Eyckenstein wordt
gevormd door een zeer kenmerkende koepel op het dak, staande
op acht poten. Hij is van hout
gemaakt met een kap van zink
erop. Oorspronkelijk hingen er twee
bellen in, die via een mechaniek
met de toenmalige klok
in de voorgevel verbonden waren. De
ene bel luidde op de hele uren
en de andere op de halve uren. Vanwege de
bel die erin hangt,
wordt zo'n koepel ook wel een
'klokkenstoel' genoemd. Tijdens
de derde
restauratiefase in 2002 is de
koepel tijdelijk van het dak
verwijderd en volledig opgeknapt. De Sint-Maarten-windwijzer, die er oorspronkelijk
op gestaan heeft, is hierbij weer
aangebracht.
|
|
Koepeltje op het dak van Eyckenstein met Sint Maarten als windwijzer |
|
|
De koepel is omstreeks 1820 geplaatst door Maurits Jacob Eyck. Zie ook Geschiedenis van het landhuis. Aanvankelijk was het een wat smallere koepel met zes poten, zoals op de tekening uit 1820 en de aquarellen vooraanzicht in 1799 en achteraanzicht 1799 te zien is, maar later heeft Maurits Jacob Eyck er een grote koepel met acht poten op gezet, zoals op de foto hierboven. In het dakbeschot zijn nog steeds zes (afgetimmerde) gaten te zien, waardoorheen de zes poten van die kleinere koepel op de eronder liggende draagconstructie stonden. Nu staan daar de acht poten van de huidige koepel op.
|
|
Draagconstructie (klik op de foto)
|
|
|
Rechts de windwijzer met
Sint Maarten op het paard. Achter het paard is een knielende bedelaar afgebeeld.
|
|
|
Behalve de genoemde bellen in de koepel heeft er in vroeger tijden nog een derde bel vlak bij (maar niet in) de koepel gehangen, die geluid werd wanneer er bijvoorbeeld gegeten kon gaan worden. Deze bel was met een lang touw van binnenuit te bedienen. Hij is nog steeds in het landhuis aanwezig, maar wordt niet meer aangebracht (zie foto 1 en foto 2). |
|
|
|
|